Tariq Ramadan

Tariq Ramadan is een invloedrijke moslimfilosoof uit Zwitserland. Hij is ervan overtuigd dat de islam en het westen met elkaar kunnen - en moeten - samenleven. Met zijn werk tracht hij hiervoor draagvlak te creëren onder moslims en niet-moslims. Daarmee is hij bruggenbouwer tussen twee werelden. Hij is hoogleraar aan de Erasmus Universiteit en adviseur van de gemeente Rotterdam.

Zie zijn boek ‘Westerse moslims en de toekomst van de islam’ uit 2005:

'Tariq Ramadan geniet niet alleen in Frankrijk groot aanzien onder jonge moslims. Ook in Engeland, Nederland en België groeit zijn bekendheid, als schrijver van talrijke boeken over de westerse islam en als bevlogen spreker en inspirerend denker. Hij onderstreept de noodzaak van een onafhankelijke islam die niet wordt beïnvloed door conservatieve krachten uit het Midden-Oosten. Hij roept moslims in het Westen op hun geloof en hun leven als betrokken burgers met elkaar in overeenstemming te brengen.'

'In het eerste, theoretische deel van het boek ontvouwt Ramadan een nieuwe interpretatie van de bronnen die geschikt is voor een westerse samenleving. In het tweede deel laat hij zien hoe opnieuw overdachte geloofsprincipes in de praktijk kunnen worden toegepast voor volledige en volwaardige deelname aan het sociale en politieke leven en voor verandering waar dat nodig is.'

Moddergooien naar bruggenbouwende moslims
Ramadan is al jaren omstreden in binnen- en buitenland. Zijn critici beweren dat hij zich voor een westers publiek voordoet als gematigde moslim maar dat hij in werkelijkheid een onverdraagzame moslimfundamentalist is. Zij nemen het hem kwalijk dat zijn grootvader een van de oprichters van de Moslimbroederschap was, een groepering die een fundamentalistische islam voorstaat. Hem wordt verweten niet alles te doen wat (atheïstische) publicisten willen dat hij zou moeten doen en hij zou er homo- en vrouwvijandige opvattingen op nahouden.

In maart 2009 verscheen een artikel in de Gay Krant waarin deze beschuldigingen uitgebreid aan bod kwamen. Het was oud nieuws, maar toch ontstond er een rel. Voor Henk Krol, hoofdredacteur van de Gay Krant, steekt het vooral dat Ramadan adviseur is van de stad Rotterdam en hij vindt hem niet geschikt voor die functie. Krol heeft dankzij het artikel in de Gay Krant veel medestanders gekregen. De Rotterdamse VVD heeft zich zelfs teruggetrokken uit het college van B&W.

Waarom ontstond er nu in maart 2009 een rel? Ramadan werd adviseur van Rotterdam begin 2007. Toen was er in Frankrijk al drie jaar lang een discussie over Ramadan aan de gang. Bij Ramadan's aanstelling in 2007 schreef Vrij Nederland er al een artikel over onder de titel 'Vredestichter of fundamentalist?'. Waarom is de Rotterdamse VVD toen wel akkoord gegaan met zijn aanstelling?

Wat is er aan de hand? Ramadan spreekt niet de taal van de nieuwe politiekcorrecte elite, een elite die in elke moslim een gevaar ziet. Deze moraalridders en heksenjagers leggen elke moslim op een weegschaal en proberen hem of haar te dwingen zich in woord en gedrag voor 100% aan hun normen aan te passen. En wee diegene die te licht bevonden wordt. Het bouwen van bruggen tussen oost en west, tussen de islam en het christelijk-humanistische Nederland, blijkt deze subculturele minderheid al veel te ver te gaan.

Deze tegenstanders van Ramadan nemen het sowieso niet zo nauw met de door hen bejubelde westerse waarden. Zij willen dat hij en andere moslims publiekelijk afstand nemen van hun persoonlijke opvattingen. In het het NRC noemt Markha Valentia dat een inbreuk op de waarden van de Verlichting en de democratie. Zij beweert dat "het paternalistisch en dogmatisch is te eisen dat moslims als goed getrainde apen ons nazeggen dat homoseksualiteit goed en natuurlijk is".

Daar komt volgens haar bij dat velen in het westen helemaal niet vinden dat homoseksualiteit natuurlijk is en recht heeft op volwaardige erkenning. Waarom dan dat van Ramadan en andere moslims verwachten? Waarom niet de pijlen richten op al die westerlingen die homoseksualiteit als abnormaal ervaren? Waarom de splinter in de ogen van moslims zien en niet de balk in die van medewesterlingen?

Een debat over homofobie en vrouwonvriendelijkheid binnen de islam is een groot goed. Ook de opvattingen van Ramadan mogen en moeten ter discussie gesteld kunnen worden. Maar om hem meteen, vooringenomen, te diskwalificeren als bruggenbouwer en zijn ontslag te eisen, dat is niet debatteren, dat is met modder gooien.

Zie de discussie over Ramadan’s vermeende homo- en vrouwvijandigheid op nrc.nl/expert.

Voor meer informatie over de opvattingen van Ramadan zie zijn website, Wikipedia , de Erasmus Universiteit en VPRO's Wintergasten.